Navigation



 

 

Alle gedichten zijn eigendom en geregistreerd door ArtPeter, niets mag, onder welke vorm ook, gebruikt worden zonder toestemming van de auteur.

      Mijn Gedichten (een klein deel tenminste)

Goed evenwicht

 

Als de werkelijkheid stopt met vragen

naar de weg van fantasie

Als het hunkeren naar dromen opdroogt

In een vat vol realiteit

Dan zijn we de bedoeling van het leven

Zeker zo goed als kwijt


------------------------------------------------------------------------------

 

Goedheid

 

De zon is rond, van ver, dacht ik
Maar wat van dichter bij?
De mensen zijn goed, van ver, dacht ik
Maar wat van dichterbij?

Je zal je verbranden aan die zon
Als je zijn werkelijke vorm wil zien

Je zal je pijn doen aan die mensen

Vooral die van dichtbij

 

De zon is rond van ver, dacht ik

En ik laat het daar wel bij


---------------------------------------------------------------------
 

Vuur

 

Ik staar in het vuur

als gehypnotiseerd kom ik tot een diepe rust

alsof de vlammen mijn wonden likken

de warmte die mijn kille gedachten kust

Die gedachten stijgen mee met het rook dat

dansend verdwijnt met mijn woorden in het niets

een geruststelling dat onze geheimpjes blijven

daar, waar het vuur in t slaap valt

De gloeiende resten die nog even waken over mijn diepe dromen

 

---------------------------------------------------------------------------------

 

Lentestralen

 

Lente proeft naar zachte regen

Lente ruikt naar ochtenddauw

Lente zingt nog heel verlegen

Het groen wat zomer roepen zal

 

Lente danst rond nieuwe bloemen

Lente schildert rood, geel, blauw

Lente schudt de bomen wakker

Al is het nog wat pril en koud

 

Lente doet de vogels zingen

Vivaldi s meest gekende lied

Lente doet de raarste dingen

Maar gevaarlijk is het niet

 

Lente heeft lang staan wachten

op winter zijn koude verhalen

Alles begint nu te smachten

Naar t zonnetje zijn levensstralen

 

-------------------------------------------------------------------------------

 

The blues

 

Blauwe schemering, alleen maar in mijn hoofd

Lange nachten, slapeloos stappen in de stad

In de miezerige motregen, weerklinken mijn stappen,

Als een veel te dronken gitarist die nog steeds dorst heeft

Weer een donkere vette kroeg,

die vroeger al melancholische muziek in de lucht droeg

Hier verdwijn je in vergetelheid.

Anoniem verdriet achter een sluier van sigarettenrook.

Alleen een saxofoon die met je praat, of je nu wil of niet.

In je rechter oor gonst een stem, hey, heb je een vuurtje?

Een doorleefde del op zoek naar een avontuurtje.

Volgens mij, is dit nu echt the blues

 

-------------------------------------------------------------------------------

 

Een Jazz avond

 

Ik kijk door het raam vanop het 30ste verdiep

de donkere stad en al zijn kleine lichtjes

De lucht is doordrenkt van Jazz,

sigarettenrook en cocktails met ijs.

Zoals in een maffia film,

bevat deze nacht alles

perfecte harmonie van Cello, trompet, sax,

een slissende drum en klarinet

Ze spelen allen in mijn hoofd

Ik nip op het balkon nog even van mn cocktail

en denk: alleen jij en je zwoele blik nog

en deze nacht is perfect

Morgenochtend is de stad gewoon lawaaierig druk

 

--------------------------------------------------------------------------------

 

Hamamelis (toverhazelaar)

 

Kleine lintjes geel en rood

Op kale takken, bloot

als een wintersymfonie

spelen ze kleurklanken

waarvoor wij ze bedanken

bedanken voor hun frivole wijs

tegen een troosteloos wintergrijs

Een stukje in een seizoen

dat Vivaldi vergat te componeren

Warme kleuren in de kou

en ze zijn met zovelen

 

--------------------------------------------------------------------------------

 

Laten we nog eens (speciaal geschreven voor de oudjes in rvt, st Maria)

 

Laten we nog eens een zomer lang genieten

Een bloem dat langzaam opent en pronkt met al haar kleuren

En al die kleuren geven zalig bedwelmende geuren

 

Laten we nog eens voorzichtig gaan pootje baden

En alsof we terug jong zijn, over koetjes en kalfjes praten

En onze oude dag even achterwegen laten

 

Laten we nog eens al die vlinders achterna

al lijkt het dat ieder jaar, die vlinders sneller worden

Zodat we alleen hun kleuren kunnen vangen met onze ogen

 

Laten we nog eens net zoals toen

Gewoon bij elkaar zitten in een groot veld vol klaprozen

En nog eventjes verliefd doen, zoals toen, en misschien ook even blozen

 

-------------------------------------------------------------------------------

 

Liefde is niet genoeg

 

 Liefde is niet genoeg

Ik wil je zachtheid en je boosheid

Je gekakel en je stilte

Ik wil je kwistig en je spaarzaam,

je gelijk en ongelijk

Ik wil je lach en je traan

je koelheid en je warmte

Ik wil je geilheid en je geloof

je gedachten en fantasie

Ik wil je hard en wil je broos

je gevoeligheid en je voos

Ik wil je stijlvol en in pyama

je haren lang en kort

jij luisterend, en ik zing

en af en toe in je string

 

------------------------------------------------------------------------------

 

De natuur is stil

 

Rimpelloos water

Geen enkele fonkeling weerspiegelend

Geen geluid, geen kikkersymfonie

Geen libellen dansend, snelvliegend.

Geen planten op water, geen witte lelie

Geen schrijvertje, geen gevoel beschreven

Geen eenden met kuikens zijn hier gebleven

Het is tenslotte winter, dichtgevroren stil

Als de zon het ijs doet zwichten

Dan begin ik weer te dromen

Van een vijver vol leven, groen, pril

En t schrijvertje schrijft een boek

Vlak boven de kikkerdril

 

------------------------------------------------------------------------------

 

Vrij   geschreven in opdracht voor sterfgeval

 

Neen, ik ben niet dood.

Ik zweef op vleugels van oneindigheid

met de vrijheid in mn zilveren haren

 

Neen, ik ben niet dood.

Ik vlieg rond, hier, en in jou hart

En speel op een harp met gouden snaren

 

Vrij ben ik nu

vrij van pijn

vrij van beperkt zijn

van gevangen in een versleten lichaam.

 

vrij ben ik nu

van al het gesukkel

van het goedbedoelde betuttel

van ziekte en verdriet

 

Denk erom, ik ben niet dood

Ik leef vrij, voel, zie, anders dan jij

Dus als je denkt aan mij, huil dan niet

 

Want voor jou en alle anderen

zweef ik, ergens ver en vrij

en toch ben ik zeer dicht bij

 

------------------------------------------------------------------------------

 

Op reis

 

Ik moet dringend eens op reis

In mijn hoofd of in het echt

Gewoon heel ver weg gaan zweven

Lijkt mij echt nog niet zo slecht

 

In t tropisch woud in bomen klimmen

In t water zwemmen met dolfijnen

Praten met honderd vogelspinnen

Achter truffels zoeken met everzwijnen

 

Leeuwen strelen en bekijken

Als ze net hebben gegeten

Proberen op een wandelende tak te lijken

Met grizzly s zalm gaan eten

 

Meelopen met steppepaarden

Maar die lopen toch zo snel

Aan een olifant gaan vragen

Hoe dik is nu je vel?

 

Krokodilleneieren uit zien komen

Zonder moeder in de buurt

Naakt zwemmen in de oceaan

Zonder een haai die naar me gluurt

 

Maar ik wil relax terug komen

In een wereld van geld en spoed

Ook al weet ik, zoals wij leven

Het eigenlijk echt niet moet

 

-------------------------------------------------------------------------------

 

De wereld rond

 

Ik wil nog zovele dingen

Een vrouw met een lekkere kont

In een gospel koor gaan zingen

Maar ook nog eens de wereld rond

 

Het verlengen van de dagen

Want haasten is niet gezond

Over de politiek staan klagen

Maar ook nog eens de wereld rond

 

Ik wil nog zoveel gaan studeren

Maar het leven is veel te kort

Nog rare gekke dingen proberen

Maar ook nog eens de wereld rond

 

Maar het haasten steekt me tegen

En ik weet niet hoe het komt

De rest zal ik nog overwegen

Maar k ga even eerst de wereld rond

 

------------------------------------------------------------------------------

 

Zwarte gaten

 

Ik lig en denk aan zwarte gaten

Die al heel wat planetaire materie opvraten.

Die alles opslokken wat te dicht komt zweven

Niet om wat massa meer of minder geven

Koelbloedige steen en ertsenmonsters

Voorbeelden van recycleren

Die, als ze ooit genoeg hebben geschrokt

Spontaan weer exploderen

 

------------------------------------------------------------------------------

 

Van binnen??

 

Schoonheid kwam binnen

Maar zit dat nu echt van binnen?

Of ben ik enkel verblind

Door waarneembare dingen

 

Ze zet zich neder

En lacht alles bloot

Ik word even nerveus

En ook een beetje rood

 

Zovele jaren later

Ze is nog even devoot

Het was alleen haar hart

Wat ze mij toen aanbood

 

Ja schoonheid komt van binnen

Of je dat nu wil of niet

Het buitenste omhulsel

is een dunne, schone schil.

 

---------------------------------------------------------------------------

 

Pijn

 

Pijn? Tja

Het bestaat in allerlei vormen

Is t voor hier, of mee te nemen?

 

----------------------------------------------------------------------------

 

Dementie winnend gedicht gedichtendag stad Antwerpen en ocmw 2009

 

Als ik ooit vergeet, wat ik altijd onthoud
Als ik geregeld struikel in mijn denken

Als alles verwarrend wordt, de dag, de nacht.

Als ik bedoel wat ik eigenlijk niet bedoel

Dan is het waarschijnlijk begonnen

Dat wat ik het meeste vrees

 

Als ik ooit verdwaal, in mijn chaotisch hoofd

Als mijn heden me ontglipt

Geen tijden zijn me nog gebonden

Angst, verdwaalde ik, waar ga je naartoe?

Vergeef me dan voor het achterlaten,

In het heden, jij, en alle anderen.

 

Als er van mij niets meer overblijft

Dan een schim van wat ik ooit eens was.

Dat niets anders doet dan staren

Dat steevast in mijn broek plast

Laat me dan gaan, want dit is geen bestaan

Maar vergeet nooit wie ik werkelijk was.

 

------------------------------------------------------------------------------

 

Thuis

 

Niet gewoon een dak boven je hoofd

Niet alleen baksteen en beton

Maar warmte, liefde, seks en eten

Tv, ruzies, en vensters met een straaltje zon.

 

------------------------------------------------------------------------------

 

Oud.    (nominatie, project Brussel)

  

De tijden zijn vervlogen,

de stille eenzaamheid.

Mijn rug en ziel gebogen,

een kleine traan van spijt.

 

Kijk, mijn handen zo verrimpelt,

ooit was ik nog zo jong.

Zoals mijn ziel die niet veroudert,

zoals het leven dat net begon.

 

Maar in mijn lot berustend,

mijn tijd is nu zo kort.

Dankbaar voor wat geweest is,

onzeker voor wat nog wordt.

 

-----------------------------------------------------------------------------

 

Slapen

 

Laat me een keertje zalig slapen

Laat me vluchten in een droom,

Onder een zacht satijnen laken,

Of onder een oude appelboom.

 

------------------------------------------------------------------

 

Water

 

Kronkelend, stromend, verdampend, vallend,

op moeder aarde, zo nodig, zo nat.

Niet overal verdelend, plonzend,

niet overal voldoende gehad.

 

Toch waar jij valt, te veel, te weinig,

toch waar jij loopt, kruipt of ligt.

Cyclus van alle nieuwe leven,

want menig ziet door jou het licht.

 

-------------------------------------------------------------------

 

Aan ieder die zichzelf niet kan zijn.

 

Maak mij niet tot wat ik niet ben.

Laat mij geen taal spreken die ik niet ken.

Geef mij geen leven dat niet was bedoeld,

laat mij niet voelen wat jij alleen voelt.

 

Laat me niet zweven op andermans droom,

geef me geen preken, nee, laat me gewoon.

Doe me geen jas aan die mij niet past,

laat me niet dragen, andermans last.

 

Maar geef me mijn leven, mn waarde, mn ik

en ook al mijn fouten, mn voorkeuren, mn kick.

Dan pas ben ik een volwaardig mens,

dat kan leven met andermans wens.

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------

 

Mijn geluk

 

Heeft iemand mijn geluk gezien?

Het was maar een handje vol.

Het betekende niet veel misschien,

voor mij alles op deze bol.

 

Gewoon een klein pakketje,

t stelt eigenlijk weinig voor.

Een doosje met momenten,

met een slotje hier van voor.